نوشته شده توسط محسن كلاگر :

مطمئناً جستجو به دنبال موفق‌ترین و بهترین بازی در صنعت گیم می‌تواند کار سخت و دشواری باشد و حتی برای بعضی افراد تصمیم گیری در این مورد دلهره آور باشد. اما این مسئله برای استودیوی Treyarch مستقر در سانتا مونيكا هیچ نگرانی را به وجود نیاورده است زیرا آنها بازی Call of Duty را در اختیار دارند.

مطمئناً هیچکدام از شما متعجب نخواهید شد اگر بشنوید که استودیوی Treyarch از مشهور بودن به عنوان تیم دوم ساخت بازی Call of Duty و وام دار شرکت بزرگی مانند Infinity Ward خسته شده است. حتماً شما هم با من موافق هستید که هر دو نسخه از بازی Call of Duty: Modern Warfare موفقیت فوق‌العاده‌ای را نسبت به نسخه‌های دیگر این بازی کسب کرده است و این به این معنی نیست که روی بازی‌هایی مانند CoD3 یا CoD World at War خوب کار نشده است، اگر هم قسمت Nazi Zombie را در نسخه‌ی WaW فراموش کنیم بی انصافی است چرا که شما می‌توانستید با بازی کردن این قسمت در این نسخه تمام عصبانیت خود را مانند انسانهای بی خانمان سر زامبی‌های بدبخت خالی کنید!

اینبار به نظر میرسد که از نظر زمانی و منابعی که Treyarch در اختیار دارد اين استوديو دچار یک تغییر شده است. سازنده‌ی این بازی اینبار آزادی کامل از نظر زمان انتشار بازی و تعداد نفراتی که می‌خواهد در ساخت این بازی به کار بگیرد دارد؛ از منابع مختلفی نقل شده است که تعداد سازندگان اين بازی در حدود 250 نفر بیشتر از نسخه‌های قبل است.

آنها تصمیم گرفته‌اند که بخش اعظمی از فعالیت‌های خود را روی سناریوی این بازی صرف کنند که بتواند آزادی عمل بیشتری را نسبت به جنگ سرد به همراه داشته باشد.

مبنای نسخه‌ی جديد بر روی استفاده از نیروهای پنهانی ویژه که اینها همان گردان Black Ops هستند قرار دارد و آنها همان سربازان آموزش دیده و نخبه‌ای هستند که برای انجام دادن عملیات‌های فوق سری فرستاده می‌شوند و در بعضی مواقع این گردان‌ها به وسیله‌ی نیروهای دیگر پشتیبانی می‌شوند؛ از جمله‌ی این نیروها می‌توان به SAS (نیروی ویژه‌ی هوایی) و SEALs (نیروهای دریایی، هوایی و زمینی)، نیروهای راهیاب، Delta Force اشاره كرد ولی Treyarch تصمیم دارد در مورد افشا کردن جزئیات این گروه‌ها صبر کند.

ظاهراً آنها اجازه دارند که ماموریت‌هایی را که به آنها واگذار شده است را با هر رویکرد و رویه‌ای که خودشان خواستند پیش ببرند و از این رویه‌ها می‌توانند هر چند بار که خواستند استفاده کنند. این کار به Treyarch این امکان را می‌دهد عنوانی بسازد كه بتواند به طور مداوم متنوع بوده و تا آنجا که میتواند برای گیمر تکراری و خسته کننده نباشد و حتی سازنده‌ی بازی این قسمت از کار را با نشان دادن چهار قسمت جزئی از گیم‌پلی این بازی توضیح داد.

در مرحله‌ی برفی این بازی که در رشته کوه‌های اورال در غرب روسیه انجام می‌گیرد، دیده می‌شود که گیمر راهنمایی تیمی از هواپیمای شناسایی را که بر بالای جو زمین پرواز میکند را بر عهده دارد. تاریکی و برفکی بودن دوربین یادآور مرحله‌ی بمباران کردن از هواپیما در Modern Warfare است (منظور مرحله‌ی Death From Above است). در فاصله‌ی یک دقیقه‌ای کنترل بازی بین سرباز روی زمین که وظیفه‌ی آن مخفیانه وارد شدن از میان کوه‌های برفی به مخفیگاه دشمن است عوض می‌شود.

در قسمت‌های مخفی كاری Black Ops نه تنها باید از نیروهای گشتی دشمن دوری کنید و سعی کنید از دید آنها دور بمانید بلکه باید آنها را هم به دام بیاندازید.

بعدها شما شاهد فروریختن صخره‌هایی خواهید بود که در نوع خودش جالب و شگفت انگیز است (قابل ذکر است که این را مدیون Blizzard هستند!). همانند واقعیت شما می‌توانید یک منظره‌ای با تمام جزئیات را از دور رویت کنید و این چنین است که شما تصور می‌کنید واقعاً الان آنجا هستید.

هنگامی که شما به مقر نزدیک می‌شوید، به شما گفته می‌شود که تمامی وسایل خود را به حالت سکوت در آورید (Silence Mood Mission) و گلوله‌های خود را به حالت عادی قرار دهید (نه در حالت آتش زا یا دودزا) ولی شما می‌توانید از غریزه‌ی خود کمک بگیرید و ریسک کنید چراکه شما همراه خود اسلحه‌های انفجاری حمل می‌کنید؛ کار این اسلحه‌ها‌ی مانند نارنجک این است که قبل از اینکه منفجر شوند به دشمن شما می‌چسبند و در این حالت است که هر کسی اطراف نارنجک باشد دار فانی را وداع خواهد گفت!

هنگامی که شما مقر را ترک میکنید و خزنده‌وار در طول کوه‌های برف پوشیده حرکت میکنید، دشمنان شما با RPG بر سر راه شما شلیک می‌کنند و باعث ریزش بهمن می‌شوند و اینجاست که هوش شما، شما را نجات میدهد که آیا دستپاچه شوید یا شروع به دویدن در طول صخره‌ها کنید و یا به پائین بپرید...

مرحله‌ی بعدی در شهر Hue است. این مرحله به شما نشان می‌دهید که با چه محیط‌های وسیعی روبرو خواهید شد و Treyarch قول داده است که تعداد اینگونه محیط‌ها در بازی زیاد باشد. آنها زیاد وارد جزئیاتی که چه چیزی قرار است شما شاهد آن باشید نشدند اما آنها مرحله‌هایی را نشان دادند که در آن محیط‌های وسیع مختلفی وجود دارد.

گیر افتادن در خیابان‌های Hue در ویتنام یکی دیگر از سواری‌های هیجانی این بازی بود. در اینجا مشخص می‌شود که کدامیک از توانایی‌های بازیکن در تصمیم گیری در یک هلیکوپتر برای شلیک به منطقه‌ای که در آن افراد خودی و دشمنان هستند موثر است. هلیکوپتر در سطح نزدیک زمین حرکت میکند و تا زمانی که شما منتظر دستور بعدی هستید از دشمنان فاصله میگیرد. این صحنه ما را یاد صحنه‌های بسیار شلوغی (به قول خودمون شیر تو شیر) که در WaW بود می‌اندازد.

یک دموی دیگر از بازی به ما چند تکنیکی که Spetsnaz (یکی از چندین دشمنان شما در این بازی) استفاده خواهند کرد نشان داد. سربازان نیروهای ویژه‌ی شوروی دیگر مانند یک احمق نیستند که بی هیچ دلیلی از سنگر خود خارج شوند اما سعی می‌کنند که شما را محاصره کنند و غلت خوردن و شیرجه زدن‌های هوشمندانه‌ی این سربازان برای جلوگیری از برخورد گلوله به آنها در نوع خود بسیار دیدنی و جالب است.

بعد از آن ما جنگل را برای جنگ با NVA (ارتش ویتنام شمالی) و نیروهای غیر نظامی کنگره‌ی ویتنام که هیچکدام از آنها حتی یک ذره هم حرفه‌ای نیستند شاهد هستیم اما نمی‌توان تلاش آنها برای کشتن آمریکایی‌ها از طریق خودکشی را انکار کرد.